* علی اکبر موسوی (خوئینی) فعال سیاسی و نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی است.
مدتی کوتاه به برگزاری انتخابات مجلس نهم شورای اسلامی باقی مانده و شور و شوقی از منظر مردمی پدیدار نیست. اما آیا این بدان معناست که این انتخابات برای حکومت حتی از منظر چالش های درون قدرت وآرایش قوا فاقد اهمیت ویژه است؟ پاسخ راقم این سطور به این سوال منفی است. این در حالی است که اعتقاد دارم این انتخابات هم واجد اهمیت ویژه بوده و هم ممکن است به دلایل زیر برای حکومت تعیین کننده باشد.
ادامه این نوشته را بخوانید
* علی مزروعی روزنامه نگار و نماینده سابق مجلس شورای اسلامی است که در بلژیک اقامت دارد.
1- پس از درگذشت امام خمینی و تحولات پس از آن، هنگام برگزاری انتخابات میاندوره ای مجلس سوم، یکی از اعضای شورای نگهبان خواستار نظر تفسیری این شورا درباره اصل 99 قانون اساسی در مورد واژه "نظارت" شد. در این اصل آمده است: "شورای نگهبان نظارت بر انتخابات مجلس خبرگان رهبری، ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی و مراجعه به آراء عمومی و همهپرسی را بر عهده دارد."
ادامه این نوشته را بخوانید
* ملیحه محمدی فعال سیاسی و روزنامه نگار مقیم آلمان است.
این انتخابات یکی دیگر از نقاط عطف تاریخ سیاسی ایران و زمینه ساز تحول درون زایی همچون رویداد دوم خرداد خواهد بود. با این تفاوت که از دل آن تحول، یک تعبیر امروزین و دموکراتیک برای حکومت کردن و یک شیوه برای مبارزه سیاسی به عرصه درآمد، و این بار نگاه تازه ای به حکومت مداری رسمیت می یابد که با قرائت کنونی آن یعنی "ذوب در ولایت" متفاوت و خود محل چالش های تازه ای خواهد بود.
ادامه این نوشته را بخوانید
* مرتضی کاظمیان روزنامه نگار و فعال سیاسی مقیم فرانسه است.
انتخابات مجلس نهم در جمهوری اسلامی جمعهٔ آتی برگزار خواهد شد. مهمترین ملاحظه و پرسش در مورد انتخابات ۱۲ اسفند این است: «کدام انتخابات؟»
انتخابات ۱۲ اسفند ظاهری از انتخابات دارد؛ اما در متن آنچه قرار است با تبلیغات عریض و طویل باندهای شریک قدرت در جمهوری اسلامی متحقق شود، آیا انتخاباتی واقعی جریان دارد؟
ادامه این نوشته را بخوانید
* مجید محمدی جامعهشناس ایرانی مقیم آمریکاست.
انتخابات سال ۱۳۹۰ مجلس با انتخابات مجلس در دورههای گذشته سه تفاوت عمده دارد: معطوف شدن تقلب برای نامزدها به تقلب برای بالا بردن میزان مشارکت، اولویت چالش امنیتی، و فروپاشی اتحاد اقتدارگرایان سنت گرا.
ادامه این نوشته را بخوانید
*فرهاد جعفری نویسنده ایرانی مقیم مشهد است
دیشب از «بیبیسی فارسی انگلیس» تماس گرفتند تا درباره «چرایی عدم مشارکت من در رایگیری ۱۲ اسفند» گفتگو کنیم. اما این گفتگو را موکول کردم به «انتشار یادداشتی (در سایت بیبیسی فارسی) که شامل پاسخهای تفصیلی من به پرسشهایشان باشد». تا اگر چنانچه بههردلیل (و از جمله تنگی وقت و فشردگی برنامه خبری و...) در جملات من حذف و تقطیعی صورت گرفت؛ بینندگان بتوانند با مراجعه به یادداشت مزبور، در جریان پاسخ کامل من به پرسشها قرار گیرند.
بنابراین؛ چنددقیقه پیش، یادداشت مزبور را ارسال کردم. اما همینکه آمدم آن را روی گفتمگفت هم پابلیش کنم؛ خواندم که آقای احمدینژاد از مردم دعوت کرده است تا در رایگیری ۱۲ اسفند شرکت کنند. برای دقایقی بسیار کوتاه مردد بودم که چه کنم. اما اندکی بعد؛ با افزودنِ دوسهخط بر ابتدای یادداشتم، تصمیم به انتشار آن گرفتم.
باید بگویم: آقای احمدینژاد [مبتنی بر آن خصلتی که قبلاً هم یکیدوبار دربارهاش نوشته بودم که: همچنان به «وجه ایدئولوژیک نظم حاکم» علاقمند است هرچند «وجه الیگارشیک و طایفهسالارانهاش» را برنمیتابد] فرصت مغتنمی را هدر داد که «تمایل به تحولطلبی نزد عموم ایرانیان» همچنان در ذیل «راهبردهای اصلاحی پارهای از حاکمیت» باقی بماند که «آقای احمدینژاد نماد و نشانه آن پاره حکومتی بود».
ادامه این نوشته را بخوانید
* یوسف عزیزی بنی طرف نویسنده و فعال حقوق قومیت هاست که در انگلستان اقامت دارد.
بسیاری در ایران، انتخابات را با دموکراسی برابر می دانند، در صورتی که اصولا نمی توان جزء را با کل یا وسیله را با هدف یکی گرفت. بی گمان فرآیند دموکراسی بدون انتخابات سالم و آزاد ناممکن است، اما انتخابات و صندوق های رای گیری همواره و ضرورتا به دموکراسی نمی انجامد. فرآیند دموکراسی نیاز به ابزار و ساز وکارهایی دارد که انتخابات یکی از آنهاست.
پایه های زیر عامل استقرار دموکراسی هستند که در غیاب آنها وجود نخواهد داشت: نخست، آشتی درونی، به رسمیت شناختن دگراندیشان و چرخش مسالمت آمیز حاکمیت. دوم، حکومت دموکراتیک که باید براساس اصل شهروندی قرار گیرد ونه تبعیت دینی، مذهبی و قبیله ای. سوم، امر یاد شده مستلزم آن است که جامعه، اصلاح دینی را از سر گذرانده و جریان های سیاسی معتدلی در آن پدید آمده باشد که مشارکت دیگران را در ساختن یک حکومت ملی - دموکراتیک بپذیرد و این در یک حکومت دینی امکان پذیر نیست، زیرا که پلورالیسم را بر نمی تابد.
ادامه این نوشته را بخوانید
* داریوش سجادی روزنامه نگار و فعال سیاسی مقیم آمریکاست.
انتخابات مجلس نهم به اعتبار تحولات بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ از جوانب بسیاری واجد اهمیت است. از جمله در این انتخابات، نظام جمهوری اسلامی از این فرصت برخوردار است تا با کمترین هزینه تکلیف خود را با جناح منسوب به اصلاح طلبان منسوب به دوم خرداد نهایی کند.
در بازبینی تحولات بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸، ماهیت این تحولات را به نوعی می توان تشبیه به حرکت "معکوس گلوله برفی" کرد.
ادامه این نوشته را بخوانید
* مهرانگیز کار حقوقدان و فعال حقوق زنان در آمریکاست.
انتخابات پیش رو البته آزاد نیست. مگر پس از تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی اساسا برخورداری از انتخابات آزاد میسر بوده است؟ با این وصف و با علم به آزاد نبودن انتخابات و نقش حذفی شورای نگهبان، ایرانیان برخلاف خواست مخالفان رادیکال، همواره کم و بیش در انتخابات شرکت داشته اند. حتی در برخی موارد مطالبات خود را با چنان مشارکت بالایی به گوش حاکمان محافظه کار رسانده اند که این حاکمان ناچار شده اند با قبول هزینه های بسیار زیاد از مطالبات مردم که با گرایش های ارتجاعی و استبدادی آنان در تعارض بوده سرباز بزنند.
انتخابات هفتمین و هشتمین دوره های ریاست جمهوری و انتخابات مجلس ششم و انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، تحولاتی مثال زدنی هستند که بر کل شرایط سیاسی، اقتصادی تاثیرگذار بوده و در پی هریک، چالش های جناحی، علنی و پر حادثه شده است.
ادامه این نوشته را بخوانید
*مهرداد خوانساری از فعالان سیاسی ایرانی ساکن لندن است.
حکومت اسلامی با تمام توان در تلاش است که با سرپوش گذاشتن بر بحرانهای موجود در کشور و برگزاری انتخابات فرمایشی مجلس نهم و با اعمال قدرت در جهت بازیابی مشروعیت از دست رفتهاش، پیام قاطعی به مردم ایران و جامعه بین المللی بدهد که سرنوشت نهایی نظام، کوچکترین شباهتی به آنچه در یک سال گذشته در جهان عرب رخ داده است ندارد.
یکی از بزرگترین تفاوتها در ارزیابی انتخابات امسال با دیگر انتخابات جمهوری اسلامی در سالهای گذشته، این است که این بار بسیاری از شخصیتهای سی سال گذشته ایران که از طریق انتخابات گوناگون به مقامهای بلند پایه، چه در مجلس و چه در دولت دست یافته بودند نیز، موضعی متفاوت گرفتهاند: آنان با توجه به تجربیات دوسال و نیم اخیر، علی رغم تأکید بر مواضع اصلاح طلبیشان، موضع عدم شرکت اتخاذ کردهاند و خواسته یا ناخواسته یک گام بزرگ به اپوزیسیون سکولار، دموکرات و از همه مهمتر ساختارشکن نزدیکتر شدهاند.
ادامه این نوشته را بخوانید
* کامران متین، استادیار روابط بین الملل در دانشگاه ساسكس انگلستان است.
در بررسی انتخابات آزاد و رقابتی به عنوان یك نهاد و هنجار شاخص دموكراسی سیاسی باید به چهار نكته توجه كرد.
اول، در پایه ای ترین سطح دموكراسی سیاسی، بیانِ ساختاریِ مشاركت و تكثر سیاسی در یك كشور است و بنا بر این مستلزم وجود همزمان و نهادینه شده هر دو این پدیده ها در وسیع ترین و آزادترین اشكال است.
دوم، كاركرد اصلی انتخابات باز تولید دموكراسی سیاسی است و نه تولید آن.
سوم، انتخابات ابزار قانونی نهادینه شده برای مشاركت فردی و جمعی شهروندان در سیاست است و نه الزاما بیان تكثر سیاسی در جامعه.
و چهارم اینكه تكثر سیاسی تنها در صورت انتخابی بودن تمامی نهادهای حامل و عامل قدرت سیاسی و درج صریح آن در قانون اساسی، و یا میثاق های الزام آور ملی مشابه، امكان وجود و تداوم می یابد.
ادامه این نوشته را بخوانید
* مسعود بهنود روزنامه نگار و نویسنده مقیم لندن است.
تابستان سال ۱۳۵۴ شناسنامه برگرفتم و در ۲۹ سالگی، برای اولین بار در عمر خود راهی یک حوزه انتخاباتی شدم. در حیاط یک مدرسه دخترانه در نزدیکی مسجد سجاد در خیابان شاه [جمهوری فعلی] در صف رای دهندگان ایستادم و رای دادم. از آن زمان تا به حال، در ده انتخابات ریاست جمهوری، دو همه پرسی، و در سیزده بار در انتخابات مجلس، حاضر شده و رای داده ام. راهی جز این برای مشارکت در سرنوشت کشور نمی شناسم و مسیری بهتر از این برای حل معضلات جامعه سراغ ندارم، اما شرکت در انتخابات روز جمعه این هفته را بر خود حرام کرده ام.
نه که از صندوق رای دل بریده باشم، بلکه این بار به دو دلیل شرکت را جایز نمی دانم و در عین عشق و شور، بعد از ۳۶ سال از سیمین جدا می شوم. اول از آن رو که وقتی عقب افتاده ترین جوامع کره زمین فاصله خود را با موازین انتخابات آزاد هر دم کمتر می کنند، تصمیم سازان ایران با تفسیری که از حمایت مردم از خود دارند، باز هم فاصله ایران را از مردم سالاری بیشتر کرده اند. دوم به احترام رای و نظر هواداران انتخابات آزاد و اصلاح طلبان مسالمت جویی که در بندند و زندان را به جرم هواداری از صندوق رای می کشند.
ادامه این نوشته را بخوانید
طرح مسأله : "بهار عرب" اعتراض مردم به رژیم های فاسد دیکتاتور سکولار منطقه بود، نه طراحی یا توطئه ی آمریکا. به عنوان نمونه، دولت مصر متحد آمریکا بود و دولت های آمریکا و عربستان سعودی و اسرائیل از حسنی مبارک حمایت می کردند، اما اعتراض های مردمی همه ی آنها را عقب راند. در عین حال همه ی دولت ها در سطح جهانی، منطقه ای و محلی به دقت ناظر جنبش های اعتراضی مردم منطقه اند و می کوشند تا به سود خود بدان شکل بخشند. دموکراتیزه شدن کل ساختارهای سیاسی- اجتماعی- اقتصادی- فرهنگی و رعایت حقوق بشر، آرمان نیروهای دموکرات منطقه است؛ اما دولت های فرامنطقه ای اهداف دیگری را تعقیب می کنند که لزوماً با خواست دموکرات ها سازگار شدنی نیست.
این مسأله که چرا چین و روسیه مخالف اقدام نظامی و تشدید تحریم های اقتصادی علیه سوریه و ایران هستند، برای ایرانیان- خصوصاً مخالفان جمهوری اسلامی- احتمالاً پرسش برانگیزتر است تا دولت های غربی. اما پاسخ ساده و مقبولی برای این پرسش وجود دارد: متغیر اساسی "منافع ملی" است. طرح هایی که دولت های غربی به رهبری دولت آمریکا در منطقه ی خاورمیانه، آسیا و افریقا تعقیب می کنند، به سود "منافع" خود و به زیان "منافع" این دو کشور است. "معماری" خاورمیانه ی جدید،این دو کشور را به شدت نگران کرده است. این معماری مرحله ای ممکن است تا قلب کرملین و پکن ادامه یابد. داستان چیست؟
ادامه این نوشته را بخوانید
* محمدجواد اکبرین روزنامه نگار و پژوهشگر دینی مقیم فرانسه است.
جمهوری اسلامی در انتخابات 12 اسفند، دو توان را میآزماید: نخست توان خود در جلب اعتماد مردم و اینکه به آنها بباوراند رأیشان خوانده میشود و در اداره آینده کشور تأثیر دارد.
ادامه این نوشته را بخوانید
*عبدالستار دوشوکی فعال سیاسی و مدیر مرکز مطالعات بلوچستان در لندن است.
برخی را گمان بر این است که فقه سنتی تشیع که بر اساس امامت موروثی و ولایت بنا شده است اساسا ً سازگاری بنیادین با فلسفه رجوع به آرای عوام برای برگزیدن خواص یا به عبارتی انتخابات آزاد را ندارد. اما قیام بهمن سال ٥٧ و مقتضیات دنیای مدرن و جامعه برخاسته از بطن یک انقلاب که آزادی یکی از خواسته های محوری آن بود، رهبران مذهبی ایران را ناچار به تمکین در مقابل مقوله اجتناب ناپذیر انتخابات نمود.
تا آنجایی که نگارنده بیاد دارد، بر طبق ادعای مسئولین جمهوری اسلامی همه انتخابات در هر مقطعی در طی بیش از سه دهه اخیر "حساس ترین" و سرنوشت ساز ترین بوده اند. این شعار رایج و تکراری مدافعان نظام بوده و هست. در نتیجه تعجب آور نیست اگر مسئولین بلند پایه جمهوری اسلامی انتخابات مجلس نهم را حیاتی و سرنوشت ساز، و حضور مردم را "دشمن شکن" قلمداد کنند.
ادامه این نوشته را بخوانید
انتخابات پیش روی مجلس ایران از چندین نظر قابل بحث است. از نظر اینکه حکومت، مخالفان و مردم چه نگاهی به آن دارند؟ انتظار چه نوع انتخابات و مشارکتی را می توان داشت؟ تحریم انتخابات چه تاثیری بر آینده سیاسی ایران خواهد داشت؟ و در نهایت اینکه این انتخابات چقدر مهم است؟
صفحه فیسبوک بی بی سی فارسی و بخش "ناظران میگویند..." از امروز تا روز یکشنبه ۷ اسفند۱۳۹۰ یک برنامه پرسش و پاسخ درباره انتخابات برگزار می کند. لطفا از اینجا در گفت و گوی فیسبوکی بی بی سی فارسی شرکت کنید.
این گفت و گوها بر روی صفحه فیسبوک ما و زیر همین صفحه از اکنون آغاز می شود و تا زمان پایان ضبط برنامه تلویزیونی در روز یکشنبه ساعت ۵ بعدازظهر به وقت تهران ادامه خواهد داشت. در واقع برنامه پرسش و پاسخ تلویزیونی با حضور شما که در گفت و گوی فیسبوکی شرکت می کنید از ساعت هشت صبح یکشنبه برگزار می شود و دو روز بعد از تلویزیون فارسی بی بی سی پخش می شود.
همچنین امکان شرکت تعداد محدودی از شرکت کنندگان که مایل به حضور تلفنی یا تصویری در برنامه باشند فراهم خواهد شد.
ادامه این نوشته را بخوانید
* حسین قاضیان نویسنده و جامعه شناس مقیم آمریکاست
اهمیت داشتن یا نداشتن مقولاتی نسبی هستند. چیزی که برای شخص یا گروهی مهم است ممکن است برای اشخاص یا گروههای دیگری مهم نباشد.
چیزی که امروز برای افراد یا گروههایی مهم است ممکن است روز دیگری برای آنها اهمیت نداشته باشد. به علاوه ممکن است چیزی از یک جنبه یا چند جنبه اهمیت داشته باشد اما از سایرجنبهها مهم به حساب نیاید. اهمیت، گذشته از نسبی بودن، درجه بندی هم دارد. یعنی خود مهمها هم به درجات متفاوتی مهماند. ممکن است چیزهای متعددی در نظر شخص یا گروه مهم قلمداد شوند، اما برخی از آنها در مقایسه با چیزهای مهمتر از اهمیت کمتری برخوردار باشند.
ادامه این نوشته را بخوانید
*فرزانه روستایی روزنامه نگار و تحلیلگر مقیم سوئد است.
اگر منظور از انتخابات مجلس نهم پر کردن صندلیهای آن ساختمان پشت میدان بهارستان باشد که طبق قانون اساسی یک پایه اداره کشور است، این انتخابات به روال معمول برگزار خواهد شد. اما اگر منظور انتخاباتی است که برگزاری آن به مفهوم چرخش قدرت سیاسی در میان مدعیان قدرت یا مسابقهای بین مدلهای اداره کشور باشد که گرایشهای سیاسی امثال شورای نگهبان یا وزارت کشور آن را مهندسی نکنند، باید گفت که انتخابات مجلس نهم چنین انتظاری را تامین نمیکند.
ادامه این نوشته را بخوانید
در دو سوی جنبش اعتراضی و ضد جنبش در ایران با دو نوع استدلال ضمنی در مباحث مربوط به منابع مالی رسانهها مواجه هستیم.
ضد جنبش، مخالفان را به "بی غیرتی" و "جاسوسی" و "وطن فروشی" متهم می کند به دلیل آن که از رسانههایی مثل صدای آمریکا، رادیو فردا، بیبیسی فارسی، صدای آلمان، رادیو بین المللی فرانسه و مانند آنها (که منابع مالی خود را از دولتها اخذ می کنند) برای انتقال پیام خود استفاده می کنند.
از سوی دیگر، بخشی از مخالفان بر این باورند که این رسانه ها تحت تاثیر منافع و دغدغههای دولتهایی که منابع مالی آنها را تأمین می کنند، نمی توانند به جنبشهای دمکراسی خواهی و عدالت طلبانه ایرانیان کمک کنند.
ادامه این نوشته را بخوانید
نظامهای اقتدارگرا برای تداوم خود گریزی ندارند جز تکیه بر ابزارهای نامشروع. وقتی پشتوانهها و الزامات دموکراتیک اقتدار، مفقود باشد دروغ و سرکوب و ارعاب تقویتکننده مبانی اقتدار غیردموکراتیک میشوند؛ و تحریف حقیقت و تقدیس خشونت، بهمثابه دو راهبرد پیوسته مورد اتکا قرار میگیرند.
در جمهوری اسلامی نیز اینک صاحبان قدرت در تلاقی بحرانهای گوناگون، به چنگ زدن روزافزون به همین ابزارهای اقتدار نامشروع ناگزیر شده اند.
کسی از رهبر جمهوری اسلامی انتظار ندارد که در تریبونهای عمومی، از "بحران مشروعیت" حکومت سخن بگوید یا "بحران در روابط خارجی" را چنان که عینی است (در عرصههای اقتصادی و سیاسی و نظامی-امنیتی) تبیین کند. اما آیا صحیح است که طراحی استراتژیک در پس پرده قدرت، واجد همین رویکرد باشد؟
ادامه این نوشته را بخوانید
علی یونسی، وزیر اسبق اطلاعات، در مصاحبه ای کوتاه که روز چهارشنبه در صفحه اول روزنامه شرق منتشر شد، در باره حضور مستقیم وزارت اطلاعات در عرصه های فرهنگی، تماس های این وزارتخانه با هنرمندان و نویسندگان به قصد «ارشاد»، اقدامات وزارت اطلاعات برای «دورکردن» نویسندگان و هنرمندان منتقد از جامعه هنری و سانسور فیلم سخن گفت و حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات کنونی، در سخنرانی روز پنج شنبه خود، به نقل از رهبر جمهوری اسلامی به «۳۲ مورد از جمله مبارزه فرهنگی،تهاجم فرهنگی، بیماری فرهنگی، توطئه فرهنگی، سلطه فرهنگی و نبرد فرهنگی» اشاره و بر حضور بیش تر وزارت اطلاعات در عرصه فرهنگ تاکید کرد.
هرچند پرسش ها و ساختار مصاحبه آقای یونسی به قصد برساختن تصویری مثبت از وزیر اطلاعات اسبق تنظیم شده است، اما این مصاحبه از موارد انگشت شماری است مقامی بلندمرتبه در حد وزیر، از سخنان کلی در باره نقش وزارت اطلاعات در فرهنگ برگذشته و برخی نمونه های مشخص از حضور این وزارتخانه را در عرصه های فرهنگی روایت می کند.
ادامه این نوشته را بخوانید
کردهای سوریه شاید تنها بخشی از کردها هستند که مبارزات آنها همواره دنباله رو پرسش کرد در کشورهای عراق و ترکیه است. با نگاهی گذرا به تاریخ مبارزات کردها در سوریه متوجه خواهیم شد که خیزش و رشد ناسیونالیسم کرد در کردهای سوریه تابع موقعیت کردهای عراق و ترکیه بوده است.
نمونه بارز این تاثیر را می توان در ظهور و عملکرد احزاب کرد سوریه و همچنین سفر رئیس شواری انتقالی سوریه به کردستان عراق و دیدار او با رئیس حکومت اقلیم کردستان، مسعود بارزانی، جستجو کرد.(هر چند خبر این سفر به طور رسمی اعلام نشد.)
خیزش ناسیونالیسم کرد در سوریه به سالهای ١٩٢٣ تا ١٩٤٦ بر می گردد، که سوریه زیر قیمومیت فرانسه بود. فرانسوی ها همراه با "بلوک ملی اعراب" در صدد تکشکیل کشور مستقل سوریه بودند. آن ها از نفوذ خود جهت تضمین حقوق اقلیت ها استفاده کردند، اما درآن زمان هیچ حقوقی برای کردها در نظر گرفته نشد. کردها که از تلاش های خود در راستای خودمختاری سودی نبرده بودند فعالیت خود را متوجه جنبش خویبون یا "استقلال کردستان ترکیه" کردند. قبل از اینکه خویبون وارد عرصه مبارزه با ترکیه شود، قیام شیخ سعید پیران به سال١٩٢٥ در کردستان ترکیه شکست خورده و بسیاری از مبارزان کرد به سوریه کوچ کرده بودند. این کوچ تاثیرات بسیار عمیقی بر جامعه کردهای سوریه گذاشت به گونه ای که روشنفکران و شاعران ملی گرایی همچون "قهدری جان" و "جگر خوین" تمام تلاش های خود را معطوف به آگاهی بخشی هویتی ملی کردها کردند.
ادامه این نوشته را بخوانید
"بهار عرب"- یا به تعبیر آیت الله خامنه ای "بیداری اسلامی"- شاید مهمترین عامل امیدبخش به آیت الله خامنه ای- نه تنها برای بقای جمهوری اسلامی - که احتمالاً شکست دولت های غربی به رهبری دولت آمریکا و اسرائیل باشد.
آقای خامنه ای برای مقابله با طرح های دولت های غربی علیه جمهوری اسلامی، به طور طبیعی بر ظرفیت ها و نیروهای هم پیمان منطقه محاسبه کرده است. به همین دلیل، توجه زیادی به بهار عرب معطوف ساخته است.
نام گذاری این حرکت، تبیین علل و دلایل پیدایش آن، معنا بخشی بدان (تعیین ماهیت به تعبیر خودش)، تعیین دوستان و دشمنانش، نشان دادن راه درست و کج راهه ها، الگوگیری از انقلاب اسلامی ایران، توطئه هایی که برای نابودی یا قلب معنای آن ریخته اند، و باید و نبایدهایی که عاملان و حاملان این حرکت می بایست در نظر گیرند، بخشی از افکار و گفتار و رفتار مداوم او درباره بهار عرب است.
ادامه این نوشته را بخوانید
رهبر جمهوری اسلامی در یک سال گذشته اصرار عجیبی داشته که آنچه را در برخی کشورهای عربی به وقوع پیوسته، بیداری اسلامی بنامد. عوامل رسانه ای او هم بر این ادعا پافشاری می کنند که تحولات آزادیخواهانه آن کشورها متأثر از انقلاب اسلامی ایران بوده است.
البته تا چندی قبل، تنها مدعای سران جمهوری اسلامی و رسانه های ایشان این بود که انقلاب اسلامی ایران، الگوی تحرکات مردمی در کشورهای عربی بوده است. اما تجمع چند روز قبل عده ای از شهروندان کشورهای انقلاب زده در دفتر رهبر جمهوری اسلامی و نمایش “چشمان اشک الود” و ”دستان مشت کرده” آنها، تئوری پردازان “بیداری اسلامی” را وارد فاز جدیدی کرده است.
رسانه های رسمی حکومت اسلامی مرتبا بر این سخن پافشاری می کنند که “بیداری اسلامی، سراسر منطقه از بحرین و یمن تا تونس و لیبی را فراگرفته و مردم آن کشورها، انقلاب اسلامی به رهبری امام خامنه ای را الگوی خویش قرار داده اند".
ادامه این نوشته را بخوانید
خمپاره باران و شلیک گلولههای تانک به مناطق مسکونی شهر حمص از ۱۵ تا ۲۲ بهمن ۱۳۹۰ که بنا به گزارشهای منابع مختلف خبری به کشته شدن حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ نفراز شهروندان سوری منجر شد بدون شک یک جنایت علیه بشریت است.
کشتار در درعا، ادلب و زبدانی نیز ادامه داشته است. تک تیراندازان ارتش و دستگاههای امنیتی و نیروهای لباس شخصی دولت سوریه دیگر نمی توانند معترضان را به خانه برگردانند و نیروهای نظامی و شبه نظامی به تاکتیکهای جنگی متوسل شدهاند.
دولت بشار اسد تا تاریخ فوق حدود شش تا هفت هزار نفر را در سوریه به قتل رسانده که حدود ۴۰۰ تن از آنها کودک و نوجوان بودهاند.
ادامه این نوشته را بخوانید
* فرج سرکوهی روزنامه نگار و منتقد ادبی مقیم آلمان است.
ماکت مقوایی آیت الله خمینی در مراسم بازسازی ورود او به ایران، که با انتقادهای بسیار رو به رو شد، نخستین تجلی تحول نظام ارزشی و سطح و عمق سلیقه و پسند هنری در جمهوری اسلامی نیست. رواج نظام ارزشی غالب کنونی در هنر و ادبیات، در سطح جامعه کل و در نهادهای حکومتی، از همان نخستین روزهای انقلاب اسلامی و با جایگزینی لایه های جدید در قله هرم قدرت و ثروت آغاز شد.
ادامه این نوشته را بخوانید
*پویان فخرایی روزنامه نگار و فعال سیاسی ساکن مالزی است
انتخابات مجلس نهم در حالی فرا میرسد که صحنه سیاسی در ایران از خرداد ۱۳۸۸ تغییرات عمدهای را به چشم دیده است.
در حال حاضر دو گروه عمده از فعالین سیاسی در جمهوری اسلامی به ایفای نقش میپردازند؛ گروه اول فعالان اپوزیسیون که بر علیه کل وضعیت سیاسی فعلی ایران موضع گیری و فعالیت میکنند. این گروه نه از طرف حکومت مجاز به حضور در انتخابات است و نه خود علاقهای به حضور در صحنه بازیهای سیاسی دارد.
گروه دوم فعالان سیاسی داخل نظام هستند که به بازی سیاسی برای کسب قدرت با توجه به شرایط میپردازند و از وضعیت فعلی رضایت نسبی دارند و به دنبال حداکثر کردن منافع خود در این وضعیت سیاسی هستند.
در این نوشتار به بررسی آرایش این گروهها و عوامل تاثیر گذار، سناریوهای موجود در انتخابات آینده و پس از آن می پردازیم.
ادامه این نوشته را بخوانید
* کاوه قریشی روزنامه نگار و فعال مدنی کرد مقیم آلمان است.
بیبیسی فارسی، چندی پیش در اقدامی حرفهای در صفحه فیس بوک خود دریافت نامههایی را گزارش کرد که در آنها برخی از شهروندان کرد از این رسانه به دلایل مختلف انتقاد کردهاند. این رسانه بر این اساس، از مخاطبان خود خواست که نقطه نظراتشان را در مورد انتقادات مطرح شده به بحث بگذارند، تا در برنامه دیدبان، با سردبیر بخش خبر مورد بررسی قرار گیرد.
بیبیسی بر اساس وعده خود برنامه مورد اشاره را پخش کرد و به برخی از سوالات پاسخ گفت، اما به نظر میرسد هنوز سوالاتی در رابطه با شیوه کلی این بنگاه خبری در پوشش اخبار مربوط به کردها به حال خود باقی است.
ادامه این نوشته را بخوانید
* اکبر گنجی، روزنامه نگار، پژوهشگر و فعال سیاسی ایرانی است که اکنون در آمریکا اقامت دارد
کمتر از یک ماه با انتخابات ۱۲ اسفند مجلس شورای اسلامی فاصله داریم. جنگ بر سر منابع کمیاب قدرت/ثروت/معرفت/منزلت تشدید شده و طی روزها و هفته های آینده افزایش خواهد یافت.
هر دو طرف به دنبال تصاحب مجلس و حذف رقیب هستند. از هر موضوعی علیه یکدیگر استفاده می کنند. بدون تردید تحریم های اقتصادی پیامدهای مخرب زیادی بر اقتصاد کشور داشته و خواهد داشت. اما اینک طرفین نزاع ، با ناچیز جلوه دادن متغیر تحریم ها ، یکدیگر را به نقش داشتن در توطئه ی بالا رفتن قیمت ارز و سکه و اجناس، و "خیانت" به کشور از طریق متلاشی کردن وضعیت اقتصادی متهم می سازند.
مقاله ی حاضر ضمن نگاهی به این نزاع ها، این موضوع را مطرح می سازد که آیا آیت الله خامنه ای در موقعیتی قراردارد که بتواند با حذف یک جناح یا ایجاد وحدت بین آنها به این مسأله فیصله دهد؟
ادامه این نوشته را بخوانید
یکی از موضوعاتی که در روند انتخابات در ایران پس از انقلاب تاثیرگذار بوده، نقش گروهای قومی است.
آنچه ما در این نوشته از آنها به عنوان قوم نام می بریم، در واقع تعریفی است که گفتمان حاکم از این هویتها ارائه داده است. حاکمیت، رسانه های جمعی و گروهای فعال در داخل و خارج از ایران از قومیتها به عنوان گروهایی نام می برند که در چارچوب هویتهای خرد، اجتماعات متنوعی را به وجود آورده اند.
هویتهای مذکور از جنبه های فرهنگی، زبانی و مذهبی دارای ویژگی های خاص خود هستند که این امکان را به آنها داده که خود را در اجتماعات جداگانه تعریف کنند، البته در مدار هویت کلان یعنی ایرانی بودن.
از طرف دیگر خارج از گفتمان رسمی، گفتمانی غیر رسمی نیز وجود دارد که به تعریفی بر می گردد که خود این هویتها از خود ارائه می دهند. خصوصیاتی که تحت عنوان فرهنگی، زبانی و مذهبی از آن نام بردیم، باعث شده که هویتهای خارج از هویت رسمی خود را قوم تعریف نکنند، بلکه از تعریف فرهنگی هویت خارج شوند و ماهیت سیاسی به آن ببخشند.
ادامه این نوشته را بخوانید
| 2012-02-29 ,17:32
