تلویزیون فارسی بی بی سی ، در دوسالگی اش، گرچه هنوز در آغاز راه است و نوباوه به حساب می آید، در واقع، به مجموعه ای بسیار بزرگ ومعتبر بی بی سی چسبیده. بی بی سی و شبکه جهانی آن، برای ما اصولی را روشن می کنند که برای روزنامه نگاری فارسی تازه است. کنار آمدن با آن، برای مخاطبان ما تازه است وگهگاه سخت.
موارد متعددی هست که بابت آنها، سیل ایمیلهای عصبانی مخاطبان سرازیر شده، بگذریم از مواردی که اشتباه بوده اما در بسیاری موارد، ما در بی بی سی فارسی دنباله روی روشی هستیم که برایمان در بی بی سی تعیین شده، بویژه در شیوه های روزنامه نگاری ، مثل خبرنویسی و مصاحبه.
ادامه این نوشته را بخوانید
از عمر راديو فارسی بی بی سی هفتاد سال، از راه اندازی سايت ما حدود ده سال و از تاسيس تلويزيون فارسی بی بی سی دوسال می گذرد. در اين سال های طولانی کار خبررسانی آيا ما هيچ گاه اشتباه نکرده ايم؟ اگر چنين ادعايی بکنيم خنده دار خواهد بود. ولی مساله اصلی اين است که چرا در رسانه ای مثل بی بی سی اشتباه رخ می دهد و ما چه اقداماتی بايد اتخاذ کنيم که از ميزان آن بکاهيم.
بسياری از اشتباهاتی که صورت می گيرد اجتناب ناپذير است. اکثر برنامه های راديو و تلويزيونی به صورت زنده اجرا می شود و بنابراين نمی توان جلو اشتباهات را گرفت. من خودم يادم است که سال ها پيش در يک برنامه زنده راديویي به جای انفجار يک بمب "صوتی" زبانم گرفت و گفتم بمب "صورتی" که يادآوری آن هنوز هم موجب تفريح همکاران است. يا اينکه در يک برنامه زنده تلويزيونی يادم رفته بود که تلفن موبايلم را خاموش کنم و ناگهان وسط مصاحبه زنگ تلفن به صدا در آمد و موجب شرمساری من، عصبانيت سردبيران برنامه و احتمالا تعجب و تفريح شما مخاطبان ما شد. من مطمئن هستم که اکثر بينندگان و شنوندگان برنامه های ما اين به قول معروف "سوتی" ها را درک می کنند.
ادامه این نوشته را بخوانید
| 2011-01-25 ,15:48
