Yng nghanol gwres a Chymreictod

Categorïau: Tramor

Blogiwr Gwadd | 06:35, Dydd Gwener, 3 Gorffennaf 2009

Margaret Roberts yn sgrifennu o Ŵyl y Smithsonian yn Washington

Fel un o blant y Chwedegau mae'n wefr bod yn Washington y flwyddyn yr urddwyd Obama yn Arlywydd Yr Unol Daleithiau a rhan o freuddwyd Martin Luther King yn dod yn wir.
Aethom i ddiwrnod cyntaf ail wythnos Gŵyl Werin y Smithsonian ar y Mall rhwng y Washington Memorial a Capitol Hill.

Yn rhyfedd iawn pan gerddon ni i fynny o'r Metro beth oedd yn ein hwynebu ond nifer o bebyll bychain yn union fel maes Eisteddfod.

Ac, yn wir, wrth siarad â rhai oedd yn cymryd rhan roeddent hefyd yn teimlo eu bod yn yr Eisteddfod gan alw'r lle oeddynt yn 'Faes'. Ond Eisteddfod heb yr elfen gystadleuol.
Roedd nifer o bebyll yn dangos gwahanol bethau ac yn rhoi cyfle i ymhelwyr roi cynnig ar wahanol sgiliau o wneud clocsiau a thelynau i goginio a hollti llechi!

Dywedodd Karl Chattington, gwneuthurwr cwryglau o Aberdâr iddo fwynhau'r profiad o ddod i'r ŵyl i arddangos ei grefft ir Americanwyr.

Pan ddaeth a'i gwrwgl allan o'r storfa ar ei gefn un bore dechreuodd teulu o Americanwyr dynnu ei luniau yn egniol ac ar ôl sbelen dyma'r tad yn holi yn hollol ddifrifol; "Is this a form of your National headress?"
Allai Karl ddweud dim, meddai, a'r dagrau yn rhedeg i lawr ei wyneb!

Mewn pabell fwyd gwerthir pethau fel cawl a selsig Morgannwg gyda chwrw Tomos Watkins - er, rhaid dweud ei bod yn fwy o dywydd hufen iâ na chawl ond roedd yr Americanwyr yn ei fwynhau wrth y galwyni!

Mae dwy babell lle mae'r gwahanol gerddorion yn perfformio; Y Clwb Rygbi a Phabell y Ddraig Goch gyda chynulleidfa dda a gwerthfawrogol yn y ddwy.

Buom yn gwrando ar Yr Henesseys a criw Cut Lloi - a'r Americanwyr yn mynd i hwyl.
Ond yn y gwres llethol roedd hi'n anodd iawn i'r perfformwyr ar adegau.
Ond dywedodd criw Cut Lloi iddynt fwynhau'r profiad yn fawr - ond yn dechrau hiraethu am adref!