Vincent Dowd Korrespondent i BBC-së

Në mënyrë të veçantë pas martesës me Jackie Kennedy, të venë e John F. Kennedy, ai u bë edhe shumë i famshëm.

Aristotel Onassis që vdiq në 1975 mbetet në shumë drejtime një enigmë.

Një pjesë e re teatrale në Londër e titulluar thjesht 'Onassis', përqëndrohet në marrëdhënien e tij me Jackie Kennedy.

Jeta prej pasaniku

Aristotel Onassis lindi në një familje të pasur greke në atë që sot është Izmiri në Turqi.

Ai e ngriti pasurinë e tij në Argjentinë, u martua dhe u bë me fëmijë.

Për publikun Onassis u bë i famshëm jo pre parave, por për shkak të lidhjeve të tij me dy gra shumë të famshme dhe njëra pas tjetrës.

Onassis u takua me Maria Callas në 1957, kur ajo ishte gruaja më e famshme në bote.

Ai i pati deklaruar BBC-së asokohe se lidhja mes tyre ishte thjesht miqësore.

Pjesa teatrale në Londer përqëndrohet në atë që ndodhi pasi Onassis e ndërpret lidhjen me Maria Callas, për një grua 23 vjet më të re se ai.

Një grua që e kishte vërtetuar se qe bashkëshortja perfekte politike, Jackie Kennedy.

Ne skenë Aristotel Onassis luhet nga aktori britanik, Robert Lindsay, ndërsa Lydia Leonard luan Jackie Kennedy.

Robert Lindsay thotë se tek Jackie, Onassis kërkonte një grua trofe, pra me të cilën të mburrej.

"Ai kërkonte pushtet të gjithanshëm. Në pjesë ai i thotë gruas (Jackie) se u martua me të qe t'i jepte vetes klas e gjithë planeti ishte zemëruar për këtë".

"Ajo që ndodhi ishte natyrisht vdekja e djalit të tij, Aleksandër në 1975 dhe prej këtij momenti familja fillon të shkatërrohet, thotë aktori.

Aktorja Lydia Leonard thotë se tek Aristoteli, Jackie shpresonte të merrte siguri dhe stabilitet.

"Natyrisht që duhet theksuar se martesa ishte përfitim për të dyja palët, në klasë dhe në skenën botërore për Onasisis dhe para e siguri për të për Jackie O dhe fëmijët e saj."

"Në zemër Jackie ishte aktore dhe ka ngjashmeri mes saj dhe Princeshës Diana," thotë Lydia Leonard.

Kjo dramë ka edhe elemente të tragjeve greke, ka madje edhe nje kor për të komentuar rënien e Onassis.

Autori i pjesës Martin Sherman, thotë se ai nuk mund ta dënojë Aristotelin tërësisht.

"Megjithë mënyrën e tmerrshme se si ai është sjellë dhe ato që ka bërë në jetë ai kishte një forcë të jashtëzakonshme për të jetuar".

"Njerëzit dhe pushteti nuk janë kaq shumë interesant, por ata kanë qenë shumë të larmishëm dhe mahnitës në shumë nivele", thotë autori për personazhet e dramës së tij.