Lucy Williamson Korrespondente e BBC-së

	Kritikat për komente raciste janë dëgjuar nga të dyja kampet

Stili i këtyre programeve dhe prezantuesve të tyre është i fortë dhe konfrontues.

Një prej këtyre programeve kohët e fundit, bëri bujë përmes vlerësimit se presidenti i ri kishte një urrejtje të rrënjosur thellë, për të bardhët.

Në analizën në vazhdim shtrojmë pyetjen nëse media amerikane e krahut të djathtë është duke krijuar një lloj të ri politike.

Këndi racist

Mirësevini në stilin më të ri të bërjes politikë opozitare në Amerikë.

"Unë nuk them se ai nuk i pëlqen të bardhët. Unë them se ai ka një problem me ta. Unë besoj se ky burrë është racist", thotë prezantuesi amerikan për presidentin Obama.

Këto komente e kanë bërë atë prezantuesin më të përfolur të një programi televiziv debat.

Stili i tij është i zhurmshëm, i thellë dhe shpesh i debatueshëm.

Norman Ornstein nga American Enterprise Institute, thotë se me një president demokrat të qendrës kjo është ajo që mund të presësh.

"Ajo që pamë me presidentin Clinton ishte tërësisht përtej çdo mëkati apo vepre që ai dhe bashkëshortja e tij mudn të kishin kryer, përfshirë këtu edhe thashetheme që përsëriteshin në faqen e parë të Wall Street Journal për disa krime që ishin kryer në Arkansas, kur ia ishte guvrnator."

"Në rastin e presidentit Obama, është shtuar edhe më shumë, por është e të njëjtit karakter që kemi parë edhe më parë, " thotë zoti Orstein.

James Rucker është një aktivist liberal. Ai nga ana tjetër është indinjuar nga komentet e prezantuesit Glenn Beck dhe ka bërë fushatë për të tërhequr reklamat nga programi i tij.

"Ka një ton dhe një grup idesh që po qarkullojnë dhe që mendoj se janë unike për kohën."

"Glenn Beck thotë se ajo që do të shohim nuk i përngjan atij vizioni që kishin themeluesit e kombit."

"Pra është më pak 'ne nuk i besojmë këtë presidenti që të ndërmarrë politikat e duhura', por është më tepër 'ky është një president që do ta prishë Amerikën që ne njohim'".

"Kjo është ksenofobike dhe sinqerisht ka një kënd racist," thotë James Rucker.

Por Glenn Beck, çuditërisht nuk pajtohet me këtë. Ai i ka thënë prezantueses Katie Couric, të kanalit CBS se çështja e racës, përdorej si një lloj censure politike.

"Nëse George Bush thotë se gjyshja ime ishte një afro-amerikane tipike dhe i kishte të rrënjosura pikëpamjet e saj, ju nuk mendoni se ne mund të bëjmë pyetje lidhur me këtë koment?"

"Si mund të bëhem tabelë qitjeje sepse bëj pyetje?", tha prezantuesi.

Kur u pyet nëse i qëndronte mendimit se presidenti Obama ishte racist ai tha se amerikanët duhet t'i bëjnë vetes pyetje të vështira dhe të marrin vendimet e veta.

Kritikët shtrojnë pyetjen se nëse Barack Obama ishte i bardhë, a do të mund t'i thoshin njerëzit këto fjalë?

Orly Taitz që është avokate dhe dentiste, është një prej figurave kryesore të lëvizjes 'Birther'.

Ajo ka përgatitur disa padi të dështuara kundër zotit Barack Obama, duke pretenduar se ai nuk mund të bëhet president.

"Nuk është çështja nëse si është ajo apo jo shtetas amerikane. Ka një kërkesë specifike për një president të Shteteve të Bashkuara, që jo vetëm të jetë shtetas, por edhe një shtetas i lindur këtu."

"I kam prezantuar gjykatës dokumenta që tregojnë se ai ka lindur në Kenia. Kam treguar edhe dokumenta nga shkollat në Indonezi, që tregojnë se ai nuk ka hequr dorë nga shtetësia indoneziane apo keniane," thotë Orly Taitz.

Kritikët e vendosur

Barack Obama ka treguar një kopje të çertifikatës së tij amerikane të lindjesh.

Gazetat nga ana e tyre kanë gërmuar në arkivat e Havait njoftimet për lindjet.

Megjithatë kjo nuk i ka ndaluar një numër të madh njerëzish dhe as prezantuesit e disa programeve televizive debat, që të mbështesin fushatën e zoti Orly.

Nuk ka ndalur as thirrjet e forta në protestat anti-qeveritare si kjo:

"A jeni ngopur me shpenzimet e shfrenuara? Shpëtimet e bankave, taksat e larta dhe shtimin e borxheve dhe liberalizmin e madh të qeverisë?".

Në këtë thirrje nuk diktohen probleme, por kritikët thonë se ka prova të racizmit.

Në pankarta presidenti Obama është i veshur me rroba afrikane.

Ndërsa në nivel armiqësie ai krahasohet me Hitlerin, ose cilësohet racist.

Norman Ornstein, thotë se media nuk drejtohet nga racismi, apo politika por nga shifrat e shikueshmërisë.

"Në kohën e presidentit Clinton kishte disa revista konservatore, në mënyrë të veçantë American Spectator, faqja editoriale e Wall Street Journal dhe disa radiostacione," thotë ai.

Media sot është më e madhe se kurrë dhe është duke luftuar për mbijetesë.

Aktivisti liberal, James Rucker, beson se kjo nuk ka të bëjë vetëm me shikueshmërinë, por shton se toni në këto programe televizive debat të krahut të djathë është i nxitur nga një stuhi politike.

Thikë me dy presa

"Unë besoj se këtu ka një bashkërrjedhje të politikanëve në të djathtë që e kanë gjetur veten jashtë pushtetit."

"Kemi interesin financiar dhe të biznesit që nuk është i interesuar për ndryshim dhe kemi njerëz si Glenn Beck që janë të lumtur t'u shërbjenë këtyre grupeve dhe të trazojnë njerëzit që ata t'u bëjnë qëndresë çdo lloj ndryshimi politik," thotë zoti Rucker.

Norman Ornstein, beson se këto lloj programesh janë thikë me dy presa për republikanët.

"Është sikur të kesh një kopësht plot me qen të racës, rotvailër që janë shumë të rëndësishëm për ty. Por vjen një moment kur e kupton se ata ndoshta nuk janë vetëm për të mbrojtur, por përbëjnë edhe një kërcënim për ty."

Glenn Beck ka dalë në kopertinën e revistës Time. Një tjetër koleg i tij ka dalë në New Yorker.

Dhe kjo është një provë që pikëpamjet politike që shkaktojnë zhurmë, gjejnë më shumë mbulim të gjerë në mediat kryesore, sesa mund të kishe ëndërruar.